หลังจากที่ชั้นขึ้นรถกลับบ้าน ไม่ว่าเค้าจะโทรมากี่ครั้ง ชั้นก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์เค้า เค้าก็พยายามกระหน่ำโทรหาชั้น พร้อมกับส่ง SMS มาตัดพ้อชั้น แต่ชั้นก็ยังใจแข็งไม่รับโทรศัพท์เค้า

จนถึงเช้าเมื่อวาน

ชั้นออนเอ็มเข้าไป แต่บล๊อคเอ็มเค้าไว้ เค้าก็ส่ง SMS มาหาชั้น ว่าชั้น ออนเอ็มก็ล๊อคออกหนีเค้า แล้วชั้นก็ตัดสินใจที่จะคุย MSN กับเค้า ชั้นบอกเค้าว่าเราไม่ควรคุยกันอีกเพราะชั้นทำใจไม่ได้ เค้าก็พยายามบอกชั้นว่าเค้าลืมชั้นไม่ได้ พูดต่างๆนานาๆ อยู่ๆเค้าก็บอกแป๊บ ชั้นคิดว่าเค้าคงต้องทำงานหรือทำธุระ ชั้นพิมพ์เสร็จชั้นก็กด Enter ไป เค้าหายไปซักพัก กลับมาเค้าก็ว่าว่าชั้น ว่ามีคนมา ก็พิมพ์มาทำไม

ชั้นผิดอีกใช่มั๊ยเนี๊ย

มารู้เอาทีหลังว่า แฟนเค้าเห็นข้อความที่เค้าคุยกับชั้น แฟนเค้าขอเบอร์โทรชั้น

แล้วชั้นก็ได้คุยกับแฟนเค้า แฟนเค้าถามว่าชั้นมีอะไรกับเค้ารึเปล่า ...ชั้นไม่พูด ชั้นบอกแค่ว่าเป็นเพื่อนกันไม่มีอะไรไม่ต้องห่วง

เราคุยกันเป็น ชม. จนแฟนเค้าบอกว่าถือว่าช่วยผู้หญิงคนหนึ่งเถอะ เค้าไม่โทษชั้นเลย เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก อย่าให้เค้าต้องแต่งงานไปแล้วหย่าทีหลังเลย ยกเลิกงานแต่งงานตอนนี้ก็ยังทัน

ชั้นชั่งใจอยู่นาน ระหว่างช่วยคนที่ชั้นรัก กับช่วยผู้หญิงคนหนึ่ง

ในที่สุดชั้นก็ยอมบอกความจริงทั้งหมดกับแฟนเค้าไป

ชั้นกับแฟนเค้าคุยกันเหมือนสนิทมานานนับปี แฟนเค้าก็ดีกับชั้น พูดดีกับชั้น เค้ารู้ว่าเรา 2 คน ถูกผู้ชายคนเดียวกันทำร้าย และยังมีเรื่องหลายๆเรื่องที่เรา 2 คนพึ่งรู้ หลังจากที่คุยกัน เค้า เคยพูดความจริงอะไรกับเรา 2 คนบ้าง..... ชั้นทำเพื่อผู้ชายแบบนี้มาตลอดได้ไง เสียใจจริงๆ

แฟนเค้าบอกจะยกเลิกงานแต่งงาน ชั้นกับแฟนเค้าไม่ยอมรับโทรศัพท์เค้า เค้ากระหน่ำโทรหาเรา 2 คนแต่ไม่มีใครรับสายเค้า แฟนเค้าโทรไปบอกแม่เค้าว่าขอยกเลิกงานแต่งงาน ส่วนเค้า SMS มาหาชั้น เค้าบอกว่าชั้นกล้าพูดเรื่องนั้นได้ยังไง อยากให้คนอื่นรู้นัก เค้าก็จะบอกคนในเกมส์บ้าง ... ชั้นส่ง SMS ทุกอันที่เค้าส่งให้ชั้นไปให้แฟนเค้า

ชั้นกับแฟนเค้า ตอนนี้เรามีอะไรเราก็ปรึกษากัน

ตอนเย็น แฟนเค้าโทรมาหาชั้น บอกว่า เค้าโทรไปหาพี่สาวกับพี่ชายแฟนเค้า พร้อมกับโยนความผิดมาให้ชั้น เค้ายังอยากแต่งงานไม่อยากให้งานแต่งงานยกเลิก พี่ชายกับพี่สาวเค้าก็ไม่รู้ว่าชั้นจะเชื่อได้แค่ไหน เค้าจึงอยากเจอชั้น อยากคุยกับชั้น แล้วอาจจะเอามายันกันต่อหน้า โดยไม่บอกเค้าล่วงหน้า....

ชั้นตัดสินใจจะไป จะได้ทำอะไรให้มันจบๆซักที ชั้นเครียดกับเรื่องนี้มานานมากแล้ว

วันนี้ชั้นกำลังเตรียมตัวไป กทม. หวังว่า จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ชั้นจะต้องข้องเกี่ยวกับเรื่องของเค้า

เค้าโทรปรึกษาชั้นเรื่องโปรแกรมตัดสต๊อกที่เค้าดูยังไงก็ไม่เข้าใจ เค้าส่งมาให้ชั้นดู ชั้นลองใช้แล้วก็คิดว่า ระบบมันยังไม่เหมาะกับเค้า เค้าขอให้ชั้นไปช่วยเค้า ไปช่วยเลือกดูโปรแกรม แล้วเค้าจะพาชั้นเที่ยวเป็นการตอบแทน

ชั้นตกลงเพราะคิดว่าจะได้ช่วยเค้า โดยไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชั้น

วันเสาร์ชั้นนั่งรถไปหาเค้า ไปช่วยเค้าเลือกดูโปรแกรม แล้วเค้าก็พาชั้นไปที่ทำงานเค้า ซึ่งก็คือบ้านแฟนเค้า.....

ชั้นต้องไปเจอแฟนเค้า นั่งคุยกับเค้าแล้วก็แฟนเค้า ชั้นอึดอัด เครียด จนรู้สึกเวียนหัวคลืนไส้ ทำไมชั้นต้องไปอยู่ตรงนั้นด้วย ขึ้นไปห้องแฟนเค้า ก็เหมือนจะมีเรื่องราวของเค้าและแฟนเต็มไปหมด หน้าจอเดสทอปคอมพิวเตอร์ก็เป็นรูปถ่ายคู่เค้ากับแฟน ที่ถ่ายเตรียมแต่งงาน

ชั้นรู้สึกแย่

เค้าชวนไปกิน นมขนมปัง ไปนั่งกินก็กินไม่ลง ตอนแรกเค้าจะพาไปเที่ยว แต่เพื่อนเค้าไม่มาซักที เค้าก็ว่าจะไปโน้นไปนี้ หน้าชั้นคงบอกบุญไม่รับ ก็เลยสรุปไม่ได้ไปไหน กลับไปที่บ้านผู้หญิงคนนั้น

เค้าชวนชั้นเล่นเกมส์ที่บ้านแฟนเค้า ชั้นก็ไม่เล่น ในที่สุดเค้าก็ออกมาส่งชั้น โดยเราทะเลาะกันมาตลอดทางว่าทำไมเราทำงี้ เดี๋ยวแฟนเค้าสงสัย เราก็ว่า จะให้เราทำไง มีความสุขร่าเริงเหรอ ทำไม่ได้ บอกแล้วทำใจไม่ได้

จนถึงที่พักชั้น เค้าก็มาพูดดีกับชั้น พรุ่งนี้จะพาไปจัตุจักรอย่างโน้นอย่างนี้ ชั้นถามเค้า ว่าเค้าไม่ไปส่งชั้นที่ห้องเหรอ เค้าทำหน้าลำบากใจนิดนึง แต่เค้าก็พยายามวนรถ หาที่จอด แต่หาไม่ได้ แล้วเค้าก็ว่าใกล้ได้เวลาแฟนเค้าโทรมาแล้ว ชั้นเลยบอกว่างั้นไม่เป็นอะไร....

ชั้นแค่อยากกอดเค้า อยากอยู่กับเค้า 2 คนบ้าง ชั้นขึ้นห้องไปพร้อมกับร้องไห้คนเดียว แล้วก็คิดว่า ชั้นจะบอกกับเค้าว่าชั้นจะไม่ติดต่อกับเค้าอีก พรุ่งนี้ชั้นจะเลื่อนเที่ยวรถเพื่อกลับบ้าน เพราะไม่อยากอยู่ในสถานการณ์นั้นแล้ว

5 ทุ่มเค้าโทรหาชั้น ถามว่าอยากให้เค้าไปส่ง เพราะอะไร ชั้นก็บอกแค่ว่า อยากอยู่กับเค้าเฉยๆ เค้าถามว่าชั้นอยู่ห้องไหน เค้าจะออกมาข้างนอกแล้วแวะมาหาชั้นแป๊บนึง เค้าบอกว่าแม่ฝากซื้อก๋วยเตี๋ยว แวะมาหาชั้นได้แป๊บนึง เราคุยกันซักแป๊บ เค้าก็ปิดไฟ แล้วเริ่มพยายามที่จะมีอะไรกับชั้น ชั้นรู้ตัวเลย ว่าชั้นไม่มีอารมณ์ แล้วเค้าก็เหมือนกับว่า มาทำให้เสร็จๆ เหมือนเค้าคิดว่า ชั้นงอนเค้า แล้วเค้าต้องมาทำอย่างนี้

เรา 2 คนมีอะไรกัน แต่ชั้นไม่มีความสุขเลย ชั้นรู้ว่าสิ่งที่ชั้นต้องการไม่ใช่สิ่งนี้ ที่ชั้นต้องการคือความรักต่างหาก ตอนทีเรามีอะไรกัน ทีแรก เค้าใส่ถุงยาง แต่อยู่ๆเค้าก็ถอดมันออก แล้วเค้าก็ปล่อยน้ำ....ของเค้า ใส่ของชั้น ชั้นตกใจ เค้าทำอะไร ชั้นว่า เค้า เค้าก็รีบบอกให้ชั้นไปล้าง

ชั้นว่าเค้า เค้าทำอย่างนี้ทำไม ทำเพื่ออะไร

เค้ามาปลอบใจชั้น ว่าไม่เป็นอะไรหรอก เค้าเคยทำงี้ไม่เห็นเคยพลาดชั้นนึกในใจ บ้าหนะซิ มันไม่นึกถึงชั้นเลยนี่หว่า ดีนะที่ชั้นกินยาคุมมาด้วย

เค้าพยายามปลอบชั้น แล้วให้ชั้นหยุดร้องไห้ ชั้นบอกเค้าว่าเราอย่าเจอกันอีกเลย เค้าก็บอกจะเป็นไปได้ไง เพราะยังไงเค้าก็จะยังคุยโทรศัพท์กับชั้น ชั้นบอกเค้าชั้นก็จะไม่รับ เค้าบอกว่า ถ้าชั้นไม่รับ เค้าจะตามมาถึงบ้านที่ตจว.ของชั้น ชั้นมองหน้าเค้า แล้วบอกว่า ชั้นไม่เชื่อหรอก เค้าก็พยายามพูดหว่านล้อมชั้น ..ชั้นบอกเค้ารีบกลับไปเถอะชั้นไม่เป็นอะไร

เค้ากลับไปแล้วก็โทรศัพท์หาชั้น เมื่อไหร่ชั้นจะทำใจได้ เค้าอยากไปเที่ยวกับชั้น กับแฟนเค้าอีก อย่างมีความสุข ชั้นบอกว่า ชั้นไม่รู้ ชั้นทำไม่ได้หรอก แต่พรุ่งนี้ชั้นจะทำให้ไม่ต้องห่วง จะไม่ให้แฟนเค้าสงสัย

แล้วชั้นก็ลาเค้าไปนอน

วันอาทิตย์ เค้ากับแฟนเค้ามารับชั้น เราไปเดินจัตุจักรด้วยกัน 3 คน ชั้นฝืนยิ้มฝืนร่าเริง จนถึงเวลา เค้ากับแฟนก็ไปส่งชั้นกลับ แล้วหลังจากนั้น ชั้นก็ไม่รับโทรศัพท์เค้าอีกเลย ..... ชั้นคิดว่าอะไรน่าจะง่าย แค่ชั้นเลิกติดต่อกับเค้าทุกๆทาง......

แต่เรื่องยุ่งยากยังไม่จบ ชั้นไม่คิดเลยว่าจะมีพายุลูกใหญ่ตามมาอีก..........................

เล่ห์กุหลาบ ชั้นดูละครเรื่องนี้ทีไรชั้นนึกถึงเค้าทุกที

พระเอก ที่ต้องแต่งงานเพราะแม่บังคับ ... เหมือนที่เค้าบอกชั้น

เสียแต่ที่ว่าชั้นไม่ใช่นางเอก ชั้นไม่ได้คบเค้าเพราะจะแก้แค้นใคร

แต่ดูทีไร เหมือนเห็นภาพตัวเองซ้อนในนั้นชอบกล

***************************

เค้ายังคงโทรมาหาชั้นทุกวัน เรายังคงคุยกันทุกๆวัน

เค้ายังคงดีกับชั้น อาจจะมากกว่าแต่ก่อนด้วยซ้ำ

เค้าดูเป็นห่วงและแคร์ชั้นมากกว่าแต่ก่อนซะอีก เสียงเค้าก็ดูอบอุ่น และ ดูจริงใจกว่าแต่ก่อน

เค้ายังคงชอบพูดจาหยอกล้อและแกล้งชั้นเสมอ

เมื่อคืน เค้าชวนชั้นเปิดดูทีวีช่องที่มีฉายเรื่องเด็กหอ พอดูเรื่องนี้จบ ก็มาดูโฆษณาหนังเรื่องบ้านผีสิงต่อ

เค้าเห็นชั้นกลัวเพราะอยู่บ้านคนเดียวเค้าก็ยิ่งแหย่ให้ชั้นกลัวยิ่งขึ้น

เค้าขำในท่าทีของชั้น แต่พอเค้าได้ยินเสียงชั้น ที่แสดงถึงความกลัวจริงๆและกำลังจะร้องไห้

เค้าก็หยุดพูดและเปลี่ยนเรื่องคุย เพื่อไม่ให้ชั้นกลัว..................

ทำไมนะ ถ้าเพียงแต่เค้าเกลียดชั้น รึเย็นชากับชั้น ...ชั้นคงจะทำใจเลิกติดต่อกับเค้าได้ง่ายกว่านี้

ทำไมต้องมาเป็นห่วง ทำไมต้องมาแคร์ ทำไมต้องมาพูดคุยกับชั้นด้วยน้ำเสียงอย่างนั้นนะ

************************

ชั้นตั้งใจจะลองใจเค้าโดยบอกว่าเมนส์ชั้นไม่มา.. ชั้นอยากจะลองบอกเค้าดู ชั้นอย่างรู้ว่าเค้าจะพูดยังไง

แต่ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงเค้า... เสียงที่กระตือรือล้นที่จะคุยกับชั้น น้ำเสียงที่ดูอบอุ่น

ชั้นพูดไม่ออก.... ชั้นไม่รู้ว่ากลัวอะไร ระหว่าง กลัวเค้าไม่สบายใจ กลัวเค้าจะเปลี่ยนไป
หรือ กลัวความจริงที่ว่า เค้าไม่ได้เป็นห่วงชั้นจริงๆอย่างที่เค้าพูด

ผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้ว ที่ชั้นคิดจะพูด แต่พูดไม่ออก แต่ชั้นจะลองพูดให้ได้

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าเค้าจะเปลี่ยนไป รึว่าเค้าจะแสดงความรับผิดชอบขึ้นมา
ชั้นจะได้รู้ว่าชั้นอยู่จุดไหน แล้วก้าวไปข้างหน้าได้อย่างไม่ลังเลซักที